Mongo

Mongo to dinozaurze pisklę z tomu 1. System opisuje go jako samca gatunku Mongoliensis, poziom 1, moba-pupila — nie jest zawodnikiem. Gdy Królewna Pączuś ratuje go przed vespą, system zapisuje go jako jej pupila i członka drużyny, z tytułem Królewskiego Rumaka.

Skąd się wziął

Nie wykluwa się z jaja ani nie wypada ze skrzynki: Carl i Pączuś znajdują go w menażerii, komnacie skarbów, gdzie nagrodą jest klucz do jednej z klatek. Pączuś wybiera stworzenie z ostatniej z dziesięciu klatek i natychmiast żąda klucza. Imię wymyśla Pączuś: zapowiada, że jeśli to chłopiec, nazwie go Mongo.

Wygląd

To kuropodobny dinozaur pokryty różowym puchem; grucha i ćwierka do kotki. Ma ok. 20 cm wzrostu, chodzi na dwóch nogach, zamiast skrzydeł ma tycie ramionka, do tego wężowy ogon i dziób z ostrymi zębami.

Nieoswajalny pupil

Według opisu gry Mongoliensisy są uparte, porywcze i nie dają się oswoić; można liczyć najwyżej na wzajemny szacunek. Na początku gryzie Pączuś i bez przerwy próbuje ugryźć Carla, więc Carl nosi go w klatce dla myszoskoczka. Mongoliensisy polują stadem — to podsuwa Carlowi pomysł na wspólne polowanie.

Pierwsze polowania

Na pierwszym treningu atakuje pręgowane pędraki szponami kurzych nóg, a drugiego zabija już sam. Po wspólnym zabiciu trzech pędraków jego kropka na mapie zmienia kolor z czerwonego na biały i nie trzeba go już stale trzymać w klatce. Pupil nie awansuje ponad pierwszy poziom, dopóki nie zwiąże się z zawodnikiem; potem szybko zdobywa doświadczenie i z każdym poziomem bardziej przypomina dorosłego osobnika. Najbardziej motywuje go jedzenie, zwłaszcza sucharki dla pupili; Pączuś uczy go czekać z szarżą na komendę „bierz ich”. W walkach z vespami Carl i Pączuś przewracają przeciwników, a Mongo dokańcza robotę szponami. W epilogu Odette wyjaśnia, że „Mongoliensis” to kłopot z tłumaczeniem: na Ziemi te dinozaury nazywano welociraptorami, a Carla zmylił wcześniej dziób i różowe piórka.